15 Temmuz’un 10. yılına ilişkin kaleme alınan analiz yazısında, devlet denetim mekanizmaları, bürokratik yapı, terörle mücadele ve kamu kurumlarının işleyişi sert ifadelerle eleştiriliyor.
ANALİZ!
Ahbap Derneğini TÜRMOB yani CHP’nin sebest denetçisi denetlemiş;
“Sorun yok, herşey çok güzel olacak(!)” demiş.
Bolu Kartalkaya’da cayır cayır yanan oteli de Bolu Belediyesi denetlemişti, herşey faciya oldu.
Şimdi burada çuvaldızı Devlet Denetleme Kurumlarına da batıralım, bu CHP’ye ne zamandan beri güvenir oldunuz?
Deprem olur, sayısız can kaybı,
Otel yanar keza yiten canlar.
Adamlar zaten facialardan, ölen canlardan nemalanıyorlar.
Ülkemizde yaşanan her felaketin ertesinde sahneye fırlayan el ovuşturucular bunlar değl mi?
Türkiye’de Devlet denetimi kadük olmuştur!
Muhsin Yazıcıoğlu’nun şehadetinin üzerinden tam 17 yıl geçmiş, daha yeni 25 zanlı gözaltına alınıyor.
Akın Gürlek gelene kadar kaç Adalet Bakanı kaç İçişleri Bakanı geldi geçti, ayakta mı uyudunuz?
Eski Adalet Bakanı Yılmaz Tunç ne kadar meraklıydı değil mi, Muhalefet ile kol kola hemhal olmaya, suya sabuna dokunmamaya?
Bugün 15 Temmuz’un 10. yılı.
Ne değişti?
Evet çok şey yapıldı şükür ama yeter mi?
Tüm hücreler hâlâ aktif değil mi?
Yeterince anlatıldı mı?
Okul kitaplarına girdi mi?
Kitap, neşriyat, belgesel, film, yeteri kadar üretildi mi?
Bugün hala bazı CHP’liler ‘Tiyatroydu’ diyebiliyorsa, derdimizi anlatmada da kadük kalmışız demektir!
Terör bu Ülkede 50 yıl kollektif davranış sergiledi.
PKK bir eylem yapsa, fetö/CHP/PKK söylemde bir araya geldi.
CHP gezi olaylarını tertipledi yine üçlü gurup aynı söylemde birleşti.
Fetönün organize ettiği darbe girişiminde yine PKK sınırda bekliyordu, CHP ise tankların içinden geçiyordu.
Bu organik bağ neşterle kesildi mi?
Ne uyudunuz ya da ne uyur gibi yaptınız yeter deyin artık.
Devlet uyumaz, gününü bekler denir ama o bekleme fazında ne canlar gidiyor yahut ne paralar uçuyor, onlar ne olacak!
Bugünün anısına nedense aklımda kalan en majör anı, gördüğüm Erdoğan’ın yalnızlığıdır.
Bugünkü sitemim yine değişmeyen bu onurlu yalnızlığa dair.
Akın Gürlek, Hakan Fidan ve Mustafa Çifçi’den başka kimse yok mu?
Devletin kalan kurumları, yine yeniden hantallaşmış Bürokrasisi nerede?
Öyle bir dönüm noktasındayız ki artık,
Devletin yarına bırakacağı değil yanlarına bırakmayacağı günlerden geçiyoruz.
Yarın değil artık bugün!
15 Temmuz ancak böyle anılır.
Kalan Bakanlıklar ve tüm Bürokrat ve denetçiler, Devletin tüm kamu kurumları hepsini topyekün değiştirin artık.
Belli ki doymuş, şişmiş, serilmişler.
Silkeleyin, yeni bir can yeni bir Milli ruh getirin.
Bugünün anısına tek dileğim budur!
İnci Salar
