Hazreti İsa Peygamber;
Annesi savunmasızken ben buradayım dedi. Daha en baştan sorumluluk yüklendi. Kalplere korkuyu değil feraseti demledi. Engelleri azgınlaşmış kavimdi. Dincilerden çok çekecekti ve sabote edilecekti. Bu hal çok tehlikeli haldi artık. Anne rahmindeki mucizenin bile sorumlulugunu taşıyacaktı. Bu hal dagın bile kaldıramayacagı kadar agırdı.
Annesine evlat olmanın hissi hissiyatı belirir belirmez konuşmaya başladı. Anne demeden annesini savunmaya başladı. Baba dedi mi hiç demek istendin mi derin bir yanlızlık. Bir sebepte bu yüzden Allah’a sıgındı.
Karşısında ordulaşmış saf kötülükler topluluğu. Kirleri onursuzluk,umutsuzluk,isyankarlık,zina,hayasızlık durumu hasıl olmuş. Peygamberin büyümeye bile vakti yok. Daha kundaktayken konuşmuş.
Kundakta konuşan peygamber ölülere de seslenmiş. Ölüler dirilmiş. Bu hal korkutucu fakat hikmeti buymuş. Daha birçok hikmeti var İsa Peygamberin. Mucizeler bir sizlere atfen verilir.
Mesela;
Babasız dünyaya gelmesi, beşikte iken konuşması, çamurdan yaptığı kuş heykelinin canlanması, körü ve alaca hastasını iyileştirmesi, ölüleri diriltmesi, insanların evlerinde yedikleri ve biriktirdikleri şeyleri haber vermesi, semadan sofra indirmesi.
Her biri ayrı manalı,ayrı hikmetli.
Demiştim ya Annesine evlatlık görevini iyi bilendi. Ve evlenmemişti. Hz. İsa’nın evlenmemesinin nedeni olarak ömrünün kısalığı ve tebliğ için devamlı çeşitli bölgelere gittiğinden dolayı evlenme imkanını bulamadığıydı.
Ruhul Kudüs diye de bilinir İsa Peygamber. Allahın Ruhu manasına gelir. Bu manayla ölüleri diriltmiştir.
Öldürülmek istenmiş ve onu mahkeme etmişlerdi. Roma valisi Pontius Pilatus’un mahkemesinde ölüme mahkûm edildi. Ölüm cezasının sebebi, Yahudilerin kralı olduğunu iddia etmesiydi; bu, krala ihanet olarak kabul ediliyor ve ölümle cezalandırılıyordu. Her ne kadar hristiyan alemi İsa Peygamberi çarmıga gerilip öldürüldügüne inansa da Kur’an’ı Kerim bu olay için net hüküm vermiştir. Nisa Suresi’nde (158-159) şöyle buyurulmaktadır. “Bir de inkârları yüzünden ve Meryem’e büyük bir iftira ettiklerinden ve Biz şüphesiz Allah’ın peygamberi Meryem oğlu İsa Mesih’i öldürdük,” demelerinden dolayı (böyle bir cezaya çarptırıldılar). Halbuki onu ne öldürdüler nede çarmıha gerip öldürebildiler.
Evet.
Hal böyleyken böyle.
İsa Peygamberin yaşamından bir buse getirdim bugüne. Annesinin yardımına yetişmesi günümüz evlatlarına bir nasihat olmalı değil mi.
Nasihat eden Annelerimiz müşkül duruma düştügü zaman evlat anneyi yarı yolda bırakmamalı. Çünkü anne nasihat vermekten uzaklaşmıştır artık. Müşkül durumdadır. Yardıma ihtiyacı vardır.
Bu noktada üzerimize düşen ise onlara öf bile demeden yanında olmamızdır.
Hem neden anneye hizmet noktasında atacagımız adımlar nefsle imtihanımız olsun ki.
Hem neden annenin hizmetinden kaçasınız ki.
Cennet ayakları altında değil mi.
Siz anneden kaçarken aslında cennetten kaçmış olmuyor musunuz.
Mukayeseyi ona göre yapmalıyız. Ona göre muhasebimizi yapmalıyız.
Ve arkadaş noktasında yediğimiz ihanetlere ve ihanet etmek üzere gelenlere de dikkat etmeliyiz.
Etmeliyiz değil mi.
Genel de itiraz ediyoruz da.
Peygamberlerde kendimize güzellikler arayalım.
Yoksa hala dünyalar güzellerinden bi haber miyiz.?
