20 saatte Halep düşünce hepimiz nasıl bu kadar kolay oldu diye şaşırdık.
Görünürde muhalif komuta merkezinde HTŞ var ama elbette sadece onlar yok.
HTŞ ile birlikte Milli Suriye Ordusu var, Esed rejiminden şehirleri yerle bir olmuş Arap Aşiretleri var. Türkmenler var, var da var..
Her geri alınan şehre HTŞ ile birlikte kimi ellerinde Türk Bayrakları ile bu gruplar da giriyor.
İçimizdeki düşmandan daha düşman CHP zihniyetler kuduruyor. HTŞ, Türkiye’nin de kabul ettiği Terör örgütüymüş, niye seviniyormuşuz?
Seviniriz kardeşim.
Devletimiz Suriye’nin toprak bütünlüğü çizgisinde ve HTŞ gibi terör örgütlerinin karşısında durmak zorunda olabilir. Diplomatik Devlet pozisyonu bunu gerektirir ama ben bir Türk Vatandaşı olarak halayımı çeke çeke her kim Esed rejimi ile savaşıyorsa onları desteklerim.
Türkiye şu durumdan sevinemezmiş!
ABD, İran, Rusya terör gruplarıyla görüşür, iş tutar, arkasında durur ama Türkiye mevcut konjonktür dahilinde bile destekleyemez öyle mi?
Bunu savunan Türk Milliyetçisi olamaz.
Peki ne oluyor, kısaca yazalım;
Muhalifler neden bu kadar kolay ilerliyor, dün Hama, Humus belki bugün yarın Şam ve Esed’in sonu.
Gördük ki, Esed’in ordusu yokmuş, olanlar da, Muhalifler nereye girse topuklayıp kaçıyor.
İran Hizbullah’ı İsrail sahasında zayıflayınca Suriye’den çekiliyor.
Ha keza Rusya, Ukrayna’ya yoğunlaşmışken, buna ilaveten Türkiye ile karşı karşıya gelmek istemezken yalandan bir iki nokta bombalamakla yetinerek Esed’ten elini çekiyor.
İçimizdeki düşmanlar hariç tüm dünya şunu bir kez daha gördü ki, bölgede tek Devlet var, o da Türkiye’dir.
Türkiye’ye rağmen bölgede hiç bir güç oyun kuramaz, Türkiye’yi karşısına alamaz!
Günün en güzel haberi şu ki, PKK/PYD terör örgütü Suriye topraklarında gebere gebere bitiyor.
Bir düğmeye basıldı, bir şeyler oldu, Sadece Türkiye’nin ve mazlum ve madur Suriye halkının işine yaradı.
Kim ne yaptı, nasıl yaptı, nasıl bir dâhi oyun kurdu, bir taşla nasıl on kuş vurdu;
Kimsenin birşey bilmesine gerek yok. Kuduran kudursun..
Arz’ı Mevud’muş, Megali İdea’mış
Aslolan KIZIL ELMA Kardeşlerim..
İnci Salar
