Aleyhlerine açılan son davalar ve yöneticilerinin bunlar karşısındaki tutumları bu partinin bir tükeniş sürecine girişinin habercisidir. Böylece son yerel seçimlerde aldığı ‘başarılı’ sonuç da hovardaca harcanmış oldu. Bundan sonra CHP; SPD’nin düşüşüne paralel bir şekilde bir çöküş sürecine girecektir.
Bu bir kehanet ya da temenni değil. Realitenin verdiği ipuçlarından çıkan bir değerlendirme. Daha önce ‘Batıcı Düşüncenin İflası’ başlıklı bir yazı yazmış ve orada ülkemizdeki ‘vitrin batıcılığını’ eleştirmiş, bunun zamanını doldurduğunu öne sürmüştüm. Aslında Batı medeniyet anlayışının toptan krize sürüklendiğinden bahsetmek daha doğru olacaktır. Bunun kanıtları, içine düştükleri ekonomik ve siyasi açmazlarda, birbirleriyle uyumlarının bozulmasında, değerlerini kaybeder hale düşmelerinde, hepsinden önemlisi medeni merkezin batıdan doğuya kayıyor olmasında aranmalıdır.
Batı düşünce sisteminin küresel krizinin, onun alt dizey bir kopyasının ülkemizdeki önde gelen siyasi temsilcisi CHP’yi de etkilemesi kaçınılmazdı. Bu davalar bu düşüşün dışa vurumu oldu. Aslında bu parti çok uzun bir süredir dar bir seçmen kitlesine sıkışmış olarak varlığını korumayı başarabildi. Bu rijit kitle, yenilenemediği gibi çözülmüyordu da. Fakat bu dava süreçleri ile birlikte durumun değişeceğini sanıyorum. Davalara karşı sokağa döktükleri kitlenin bunun tersini gösterdiğini sanmak yanılgıdır.
Öncelikle parti yönetimi, davalara karşı takındığı tutum nedeniyle saygınlık yitirecektir. Çünkü iddiaların tersini düşündürecek herhangi bir argüman ortaya koyamamışlardır. Durumu sadece ‘kendilerine komplo’ ile izah etmeye çalıştılar. Bu bile iktidara karşı doldurulmuş kitleyi inandırmasa da inanmış gibi davranmaya ikna etti. O kesim zaten böyle bir negatif enerji boşalmasına ihtiyaç hissediyordu.
Fakat sular durulunca durumlar da değişecektir. Hele ki davalar sırasında iddialara ait kayıtlar ortaya döküldükçe şüphe, giderek gerçeklik algısına dönüşecektir. İmamoğlu ekibinin zayıflaması onlara karşı olan duyguları da etkileyecektir. Yeni arayışlar, yeni hevesler ve hevesliler ortaya çıkacaktır. Lakin bunların hiçbiri, bugün CHP’nin üzerine düşmüş bu kara lekeyi silemeyecektir. Sadece davalardaki gerçekliğin ortaya çıkması değil, parti yönetiminin bunlara karşı takındığı tutum da gözden geçirilecek, sorgulanacaktır. Açıkçası CHP yönetimi, kendi içindeki çürükleri, en azından ‘dava sonucuna bakar, suistimal varsa gereğini yaparız’ tutumu takınmak yerine açıktan sahiplenmiştir. Bu da ister istemez partiyi, bu işlere bulaşanlarla ‘ortaklık’ konumuna sürükler.
‘Ceza alacakları ne malum, belki de aklanacaklar’ denilebilir. Masumiyet karinesi tamam da görünen köy de kılavuz gerektirmez. Kamuoyuna yansıyan bazı deliller, şüphelilerin şüphe giderici değil, en azından insanı ikircime düşürecek ifadeler bile verememiş olmaları beni böyle düşündürüyor.
Cumhurbaşkanımız bu durumu ‘panik havası’ diye tanımladı. Gerçekten de parti, böyle bir izlenim veriyor. Ne yapacaklarını ne diyeceklerini şaşırmış durumdalar ve böyle durumda çok fazla hata yapılıyor. Kitleleri sokağa çağırmak başlı başına bir aymazlıktı. Üstelik düzenli ve kontrollü demokratik gösteriler yapmak yerine, sanki bir kalkışma yapılacakmış gibi meydan okuma havasında vandalist manzaralar ortaya çıktı. Aralarına provokatör sızmasını bile engelleyemediler. Dahası, kitleye sahip dahi çıkamadılar. Böyle olunca da büyük bir başıbozukluk görünümü doğdu. Bakın bütün bunlar halkın gözünden kaçmaz. Unutulmasın, o halka CHP tabanı da dahildir.
İlk günlerin gazıyla ortaya çıkmış hararet biraz soğuyunca insanların değerlendirmeleri de daha serinkanlı olmaya başlayacak. Her şeye rağmen gerek partiye gerekse İBB’ye ‘kayyum’ ihtimali ortadan kalkmış değil. Eğer bu gerçekleşirse kim bilir daha ne kirli çamaşırlar saçılacak ortaya. Korkuları bundan. O zaman taşlar da yerlerine oturacak. Velhasıl demem o ki CHP bu işten rant devşireceğini sanırken itibarından çok şey kaybetmiş olarak çıkacak. Her yanlışın doğru sonuçları vardır.
