Yayıncı: Analiz Vakti Özel Haber
Yayın Tarihi: 2025-07-16
Yazar: Servet Hocaoğulları
Anahtar Parti Devleti Neden Kilitli Görüyor?
Yavuz Bey’in Anahtar Parti perspektifi, devlet aklı ve ittifak denklemi üzerinden analiz ediliyor. Kilit metaforu üzerinden siyasi strateji inceleniyor.
Anahtar Kilide Girebiliyorsa Değil “Çeviri”lebiliyorsa Kapı Açar.
– Yavuz beyin Meseleleri “Çeviri”le bilme Handikapı –
Veya Anahtar Parti süreci Devlet’le Neden Yürütmek İstemiyor
Türkiye’deki kamplaşma, partizanlık, politik su-i zann ve en önemlisi “Reel politik hesaplar” ikliminde bir konuyu açıklığa kavuşturmak veya analiz odaklı müzakere etmek çok zor. Hatta okunanı, söylenini anlamak yerine “Lehte mi aleyhte mi radarı” içinde “tanımlanamayan cisim” algısı yüksek. Bu gerçeklik içinde “düşük yoğunlukta müzakere” deneyeceğiz.
1) Metaforik Tespit
Eleştiri olarak değil bağlamı açıklığa kavuşturmak için metaforik uyarlama yapacağız. Kapı’nın açılmasında esas olan “Anahtar” değildir. Çünkü Anahtar olmadan da kapı açılır! Esas olan kilittir! Çünkü Anahtar Kilidin iç yapısına göre şekil aldığı için; Kilide girdiğinde “Çevirebilme” işlevi görür. Değilse Kilide giren fakat açmayan çok Anahtar olur.
Anahtar Parti oluşturduğu/yaptığı Anahtarın kıvrımlarını/dişlerini kamuoyuna anlatırken “Bu dişli şekli kilidin yapısına göre hazırlanmıştır! Girer ve açar!…” diyor olsa gerek. Değilse; niye Parti olsun, iktidara talip olsun!…
O zaman doğal iddia şudur: “Terörsüz Türkiye” sayın Yavuz’a göre “Yanlış Anahtar” işlevindedir ve kilide girse bile; çeviremeyecek meseleyi!..
Peki bu süreçte Devlet nerededir? Kilidin iç yapısını Devletten daha iyi bilen bir güç var mı? Yavuz beye göre süreci üreten de yöneten de Cumhur İttifakıdır ve Devlet devrede değildir!…
O zaman, devlete rağmen üretilen ve yürütülen süreçlere Türk Devlet aklının nasıl müdahale ettiğini biliyoruz. “Hükümeti düşürmek” düğmesine basılmıştır o zaman!…
İlginçtir ki; Milliyetçilik kültürünün önsözü şudur: “Kilidi devlet bilir!… Ona uygun “Anahtar”ı üretir veya ürettirir!”.
Aslında metaforik tespit açısından bakıldığında; O zaman, Anahtar partiyi kurdurtan bizzat “Devlet”tir ve Cumhur İttifakının sanal “çözüm anahtarı”nı Yavuz bey deşifre ediyor! mu diye düşüneceğiz! Bu ihtimal var mı ki! Yani “O’nu devlet aklı konuşturuyor!..” tespiti bir seçenek mi? Öyle mi?
Tabi ki değil!… Üstelik sayın Bahçeli ısrarla bu süreci bizzat Devlet’in yönettiğini ifade ediyor ve Cumhur İttifakının bu süreçte “Anahtar” rolü oynadığını söylüyorken!
Dolayısıyla süreç Cumhur İttifakı ile sınırlı kalsa idi; sayın Yavuz’un bizzat “Devleti göreve çağırmak!” gibi Anahtar-Kilid uyumu açısından bir çağrı içinde olması gerekir(di.). Fakat sayın Yavuz bu çağrı içinde değil!… Çünkü sayın Yavuz’a göre/gözüyle bakacak olursak; Devlet bu süreçte anlamsız bir sessizlik içinde!… Müdahil olmada gecikiyor. Durum bu yönde değil…
2) Sosyolojik Tespit
Türkiye’de siyasetin doğduğu sosyolojide ardışık kırılmalar var. Kesintisiz iktidar sonrası için öngörüler, senaryolar var. Yeni partilerin çıkması hem doğal hem bir zenginlik. Hatta yeni sosyoloji açısından da bir ihtiyaç. Bu zemin üzerinde hesap yapan “Yeni” partilerin ilk “ara durak” hükmündeki hedefi anketlerde “Görünür” olmak ve bir seçmen tipolojisinde kuluçkalanmaktır. Anahtar partinin MHP’nin sosyolojisine ve seçmenine talip olduğu çok açık. O nedenle sayın Yavuz süreçle ilgili konuşmuyor; Kırk yılı aşkındır PKK karşısında geleneği oluşmuş MHP çizgisini sürdürdüğünü deklare ediyor. Yani sayın Yavuz’un reel politik ligde sonuç alması gereken ilk maçı MHP ile!… Zaten PKK muhatabı değil; muhatabı/ringe çağırdığı muhatap Bahçeli’nin kendisi! Yani strateji sade: “Bahçeli sonrası!…”. Sayın Yavuz bir şey daha yapıyor; Erdoğan sonrasına da pozisyon alıyor!…
Zaten bir önceki yazımızda dikkat çekmiştik: “Terörsüz Türkiye” konusunda İyi Parti, Zafer Partisi, BBP, Anahtar Partisi (Hepsi MHP’den kopmadır…) aynı dili, çizgiyi ve pozisyonu alacaktır. Almak zorundadır: Çünkü hepsi siyasi varlığını MHP sosyolojisindeki tutunmaya endekslemiş durumdadır. Dolayısıyla sayın Yavuz’un ajandasındaki öncelikli süreç/aşama MHP sonrasında saha hakimiyetidir. Doğal… Makul.
3) Siyasal Tespit
Cumhurbaşkanlığı sistemi %50+1 eşiği taşıdığı için “İttifak” kaçınılmaz. Sayın Yavuz’un bir açık ittifak arayışı var (Gözlemimiz: Zafer, İyi, BBP öncelikli bir hem hizalanma hem nizalanma var…) bir de gizli ajandası var “Cumhur İttifakının muhatabı olmak!…”. Zaten tüm konuşmalarda Cumhur İttifakı seçmeni üzerinden iktidarın kendisine cevap vermesini zorluyor. Çünkü enformatik meşruiyet politik muhataplıkla başlar.
Dolayısıyla sayın Yavuz “Velev ki masayı devlet dizayn etsin; biz PKK ile aynı masada oturmayacağız!…” duruşunu resmediyor. Aslında zımnen bu şu da demek “Devletin yedeği olmak” noktasında seçenek olmak!… Anlaşılır ve meşru!
4) Terör Tespiti
Devletlerin Terör ile mücadelesi ve toplumun teröre ödediği bedel konusu reel politika üstüdür. Hatta sosyolojik mecburiyete indirgenmeyecek kadar insanlık/onur düzlemidir. Ancak devletler tarihi bilen şunu bilir: Terör devletle masaya oturmaz! Devlet kurduğu masaya terörü çağırır!… Üstüne günlerce konuşulacak bir çok devletin tarihinde örnekler var.
“Terörle müzakere olmaz; mücadele olur!…” cümlesi “net” bir cümle değil. Örneğin; Devlet mi müzakere etmez! Toplum mu? Bir kurum mu? Uluslararası paktlar mı?… Mesela Devlet bildiğimiz devlet kalamadığı için mi 41 yıldır bu tehdit-terör var!…
Sayın Yavuz aslında başka bir şeyi deniyor: Şu anda “Kilit” ve onun iç yapısı ile uğraşamaz! Zaten parti ile olarak henüz buna vukufiyeti de yetmez. Çünkü partilerin devletin hakim olduğu kilit iç yapısına tanık olması için biraz “test” zamanına ihtiyaç var. O nedenle tek seçenek kalıyor: Kilidi açsın açmasın önünde durulacak kapıyı netleştirmek!… Yani “hangi kapıyı açmaya çalıştığına” tanık ettirmek!… Fakat sayın Yavuz’un siyasi dalgınlığına gelmiş olsa gerek; sürekli seçmene oynamak “Kapıda durmak” değildir!… Kapıda durmak demek; zaten “Kilitli olan kapının” önünde durmaktır. Mesela önce AK Parti şimdi de Cumhur İttifakı elinde anahtar bu kapı önünde uğraşmaktadır. Üstelik kilit hakkında devlet tarafından birife edilmişken.
5) Politik Dil Tespiti
Dil’den kastımız üslup değil sadece. Sayın Yavuz’un üslubu sayın Bahçeli için hazırlanan konuşma metinlerindeki “Politik ozanlık” tadını hatırlatan üslup. Fakat kullandığı “Dil” yani politik sözlüğü ve de siyasal iletişim kodları en az elli yıl öncesine ait. Yani ülkücülük, milliyetçilik ve devletçilik arasındaki farkı anlatma gayretinde olunan ve sol karşısında konuşlanmış “arayış dili” ekseninde.
Oysa AK Parti bile kendini bu konuda güncelleyemediği için enformatik kriz yaşıyor. Hatta iki yıl önce 2023 seçimlerinde “Terör gündemi” zemininde kullandığı dil ile şimdiki dil arasındaki ölçek ve özne farkını bile anlatmakta zorluk çekiyor.
Mesela “Kan durmasın mı!” bir dil değildir; Veya “İtlerle işimiz olmaz!” dil ile ilişkili değildir. Biri ortam temennisi diğeri duruş propagandasıdır. Oysa dünyadaki terör süreçlerini kalıcı çözen askeri final değildir; toplumun diline yerleşecek barış ve entegre sözlüğüdür. Ve bu açıdan Türkiye “sütten dili yanan” hafızaya sahiptir.
Son olarak; sayın Yavuz “Hükümete hesap sorarken devletime sahip çıkacağım; PKK’yı aşağılarken Kürtü sahipleneceğim; Cumhur İttifakını suçlarken seçmenini koruyacağım!…” diye uzayıp giden bir “Politik simyacı” tarzı deniyor. Mesela bu tarzı “Tavsiyeci” yapsa anlarım. Tavsiyeci; bir vaiz olabilir, bir eleştirmen veya bir araştırmacı olabilir… Fakat bir “Politikacı” bu tarzı ne tutundurabilir ne de bu doğru bir tarzdır!… Bu daha çok “Edep-Saygı terapisi” kalır.
Seçmen muhalefet deyince “iktidara muhalefet” diye anlaşılmasından yoruldu!… Seçmen “Muhalefet” denince “İktidarı devralmaya hazır kadro-proje ve gerçekçi iletişim” anlıyor. Sayın Yavuz bu konuda kınanamaz! Yeni çünkü!
Fakat seçmen o kadar tecrübeli oldu ki “Yetiştirmek amaçlı lider aranıyor!” ilanında değil!…
“Şimdi!…” refleksinde seçmen. Fakat Erdoğan-Bahçeli karşısında “Yeni(k)” düşmeyecek lider için çok erken!
Siyasette esas olan kilittir. Ne de olsa Anahtar dişleri kilitin iç yapısına göre hazırlanır!… deyip; noktalayalım.
