Türkiye Ortadoğu’da barışı ve sükuneti en çok isteyen ülkedir. Tabi bunu sağlamak emperyalist emellerin, her ne pahasına iktidar heveslerinin ve selden kütük kapma, bu karışıklıkta diğer ülkeler aleyhine toprak edinme fırsatçılıklarının tavan yaptığı günümüzde hiç de kolay bir şey değildir.
Suriye’deki son gelişmeler bu umudu destekler yöndedir. Nusayri oligarşisinin Suriye halkının taleplerinin tersine zorla ve kan dökerek iktidarda kalma imkânları daralmıştır. 10 Yılı aşkın bir süredir devam eden savaşta rol alan bütün aktörler yorulmuştur. Bu ortamda önemli bir hamle yapan Suriye muhalefeti kısa sürede önemli başarı elde etmiştir. Bu durum Esad rejimini masaya oturmaya ve anlaşmaya mecbur bırakabilir. Ya da intiharı, yani savaşı sürdürmeyi seçecektir.
Türkiye, halkın bazı kesimleri arasında toprak kazanma arzuları olsa da bundan yana olmayan politikalar izliyor. Çünkü Türkiye’nin çıkarları bunu gerektirmektedir. Nedir bu çıkarlar? Türkiye hızla kalkınmakta olan bir ülkedir. Savaşa ve fetihlere ne zamanını ne enerjisini ne de maddi ve insan kaynaklarını ayırma yanlısı değildir. Türkiye’nin, statükosu bozulmamış, mevcut sınırların korunduğu ve çatışmasız bir Ortadoğu’da toprağa değil, dost ve müttefik ülkelere ihtiyacı vardır. Bu nedenlerle Ortadoğu haritasını emperyalist planlarla değiştirmek isteyenlerin provoke ettiği çatışmalar işine gelmemektedir.
Emperyalistler Ortadoğu’ya yeniden şekil vermek, yeni kukla devletler kurmak, var olanları bölmek, daraltmak, güçsüzleştirmek, olabilirse yok etmek istiyorlar. Bu yolla Ortadoğu’yu kontrol altında tutabileceklerini ve zenginliklerini kolayca kendi çıkarlarına kullanabileceklerini hesap ediyorlar.
Lübnan ve Filistin’in ortadan kaldırılma çabaları, Suriye ve Irak’ın bölünmesi, İran ve Türkiye’nin güçsüzleştirilmesi, diğer Arap ülkelerinin sindirilmesi hep bu planın parçalarıdır. Bu yolla İsrail, Ortadoğu’nun en güçlüsü ve jandarması haline getirilecek ona yandaş olarak da bir PKK devleti kurulacaktır.
Türkiye’nin Suriye dışındaki diğer Arap devletleri ile ilişkileri düzelmiştir. Ama Esad, Rusya ve İran’a güvenerek Türkiye’ye karşı hasmane davranmayı sürdürüyor. İran ise bu karışıklıktan kendine pay çıkarmaya çalışmasına rağmen Türkiye ile olan ilişkilerini riske atmak yanlısı görünmüyor. Halbuki Türkiye’nin hiçbir ülkeden toprak talebi yoktur. Bunu da açıkça beyan ediyor zaten. Türkiye’nin amaçları, öncelikle ülkesine yönelik kendisinden toprak koparılması ve bölünme tehlikesini bertaraf etmek, ikincil olarak da özellikle Suriye’den sürgün edilmiş sığınmacıların güven içinde ülkesine dönmesini sağlamak, sınırlarında kendine yönelik düşmanca emelleri olan bir yeni devlete izin vermemek, kendi sınırlarını koruma ve garanti altına almaktır.
Bu işler için toprak bütünlüğü korunmuş ve demokratik bir Suriye’ye ihtiyaç var. Esad, ülkesinden sürdüğü vatandaşlarına güvence vererek dönmelerini sağlasa, onların da katıldığı demokratik seçimler ve yeni bir anayasa ile devletinin yeniden yapılandırılmasına rıza gösterse bunun yolu açılır. Fakat O, böyle bir şeyin kendi iktidarını ortadan kaldıracağını bildiğinden buna yanaşmıyor. Halkına karşı o kadar suç işledi ki onun, iktidarı yeniden kendisine vermeyeceğini biliyor. Fakat gelişmeler onun, hatta hiç kimsenin beklentileri yönünde değil, tarihin akışı yönünde olacaktır.
