Nihayet muhalifler Şam kapılarında. Her diktatör gibi Esad ya kaçtı ya da kaçmak üzere hazırlıklarını tamamlamakla, devlet hazinesinden payını kapmaya çalışmakla meşgul. Gönlüm Esad’ın ‘delikanlı’ gibi davranıp galiplerin karşısına onurlu biri gibi çıkmasında ve canlı ele geçirilip yargılanmasında. Ama buna ihtimal vermiyorum. Çünkü buna ne yüzü var ne de öd korkusundan bu yiğitliği gösterebilecek çapta biri değil.
Şahsen, muhaliflerin kanlarını döküp canlarını vererek elde ettikleri bu zaferin küçümsenmesine, onları eksene almadan Rusya ile, ABD, İran gibi adları büyük ama perspektifleri küçük ülkelerle açıklamaya çalışan hiçbir yoruma katılmıyorum. Davalarına inananlar kazanır, inanıyormuş gibi yapanlar ya da geçekte bir davası olmayanlar kaybeder. Bu başarıyı kutluyorum.
Suriye’de yaşananlar bir ‘muhalifler-rejim çatışması’ olmaktan çıkmıştır. Bu bir halk ayaklanmasıdır. Bir başka deyişle devrim, Suriye devrimi. Bu devrim zorba rejime ve Suriye’nin işgaline aynı zamanda dış müdahalelere karşıdır. Devrimin yönetimi Halep merkezli Demokratik Suriye Konseyindedir.
Bu devrimin YPG işgalindeki bölgelere de sıçraması ihtimali yüksektir. Nitekim Şam’ın güneyindeki Dera’da ve YPG işgalindeki Deyri Zor’da da halk ayaklanmıştır. Devrimin ezilmesi için İran ve Amerika’nın müdahale ihtimali de vardır. İran, Esad’a, askeri müdahale de dahil her türlü yardıma hazır olduğunu açıklamıştır bile. Fakat Şam’ın ele geçirilmesi devrimin zaferi anlamına gelecek. Bundan sonrası devrimin korunmasıyla ilgilidir. Suriye halkının en büyük destekçisi Türkiye olmuştur ve olmaya da devam edecektir.
Suriyelilerin ülke yönetimini yeniden ele geçirmesi büyük bir askeri zaferse Türkiye açısından da vizyonel bir stratejik-diplomatik başarı olacaktır. Suriyeliler 13 yıldır Türkiye’nin onlara yaptığı yardımları asla unutmayacak. Ve bu duygu tıpkı Korelilerde olduğu gibi nesilden nesle aktarılacaktır.
Türkiye’nin dünya tarihi üzerindeki yeni rolünü ve bunu yerine getirebilecek güce ulaşmış olduğunu kavrayamamış dışta ve içte her mevkiden her meslekten kim varsa kendini emekli edip köşesine çekilmeyi, en azından sesini kesmeyi bilmelidir. Yoksa inanılırlıklarını daha fazla kaybedecekler.
Türkiye’yi küçümseyen, ona ve liderine karşı düşmanlık güden kim varsa ya boyun eğiyor ya da tarih oldu, oluyor. Ama o ve ülkesi alnı açık ve dimdik ayakta. İşte Esad’ın sonu. Biden’ı da Netanyahu takip edecektir. Altılı masa aktörlerini saysam mı diye düşünmedim değil. Hepsi hayatta ama siyasi birer mevta olarak.
Bu gelişme yüz yıllık fetretin sonudur. Türkiye ‘diriliş’ dönemini tamamladı. Bundan sonrası Türkiye’nin ayağa kalkış ve sözünü dinletir hale gelişinin aşaması olacak. Bizdeki Esad yanlısı, Suriye ve Suriyeli düşmanı zavallı muhalefet tarihin akışını çoktan kaçırdı. Onların peşine takılan öngörüsüz cahil zümre de dahil hepsi boşa düştüler. Şimdi yanlışlarına ve vizyonsuzluklarına bahaneler uydurarak tavırlarında ısrar etmeyi sürdürecekler ve doğal olarak da bir kenara itilecek, önemsizleşecekler.
Bu arada belirtmeden geçmeyeyim. HTŞ’nin lideri ‘Suriye demokratik bir sistemle yönetilmeli, gerekirse HTŞ kendini fesheder’ diye açıklama yaptı. Şimdi sıra, Suriye Kürtlerini de kucaklayarak Suriye’nin bütünlüğünün yeniden sağlanmasında. Türkiye’nin güneyinde yeni bir devlet doğuyor. Bu, Amerika’nın PKK eliyle kurmak istediği, Türkiye düşmanlığı ile kinlenmiş, gözleri bağlanmış, içleri kararmış, sırf bu yüzden Amerika’ya dahi kölelik etmeye razı akıllarını kan tutmuşların kurmaya çalıştığı bir devlet değil. Dost ve müttefik, Demokratik Yeni Suriye Devleti.
