‘Öcalan açıklama yaptı bu iş bitti’ diye düşünmek gaflettir. Zaten Cumhurbaşkanımız ve ilgili bakanları da bu konuda gerekli uyarıları yapıyorlar. Bu süreci baltalamak isteyen içerde ve dışarda çok sayıda odak vardır. Bunlar için kan akmasının hiç önemi yoktur. Varsa yoksa kendi emelleridir.
Bunların başında hiç kuşkusuz İsrail geliyor. Zaten hiç çekinmeden açıktan belli ediyorlar. Onlar için önemli olan Türkiye’nin etkinliğini arttırması, Suriye’de istikrarın sağlanması, ‘müttefik’ gördükleri terör örgütünün denklemden çıkmasıdır. Bunları kendi gaddar ve teolojik hedeflerine ulaşmaları için engel görüyorlar. İşin doğrusu gerçekten de öyledir.
İsrail’e İran da katılmıştır. Ne yazık ki onların da İsrail’e benzer amaçları var. Ve İsrail için söz konusu olan engeller İran için de geçerli. Bu durum, her iki ülkeyi müttefiklik çizgisine çekiyor.
Bu ikisinin kışkırttığı Esad rejimi artıklarıyla PYD/YPG, Suriye’de iç karışıklık çıkarma peşinde. Bu yüzden PYD/YPG Öcalan’ın çağrısına kulak tıkayabilir. Tabi risk olarak Türkiye’nin tepelerine binme ihtimali var ve bu da onları ikircime düşürüyor. Bakacaklar, hangi tarafı kuvvetli görürlerse ona yanaşacaklar. Umarım akıllarını kullanabilme yeteneklerini kaybetmemişlerdir. Gelecekte Ortadoğu’nun kaybedenleri, Başta Amerika olmak üzere bu iki devlet olacak çünkü.
Kürt cephesinde Türkiye ile birlikte olmak düşüncesi daha güçlüdür. Yurdumuz içindeki Kürt yurttaşlarımızın büyük bölümünün tercihinin böyle olduğunu sanıyorum. IKBY Yönetimi de büyük ihtimalle öyle. Süleymaniye en azından çekimser görünüyor. Kandil her ne kadar ‘açıklamaya uyacağını’ beyan ettiyse de kaytarma ihtimalinin ucunu da açık bıraktı. Ne demişti Öcalan: ‘Amasız, fakatsız, ön şartsız, pazarlıksız silah bırakılmalı, örgüt feshedilmeli’. ‘Paradigmamız hayat tarafından yanlışlanmış, örgüt işlevsizleşmiştir’. Tam böyle değil diyenler açıklamayı iyi okusun. Kelimeler farklı olsa da söylenenler bu anlama geliyor. Ve yanında yer alınması gereken güç olarak Türkiye işaret ediliyor. Anlamayanları, anlamazlıktan gelenleri, olmayacak şeylere yoranları ise kötü bir son bekliyor. En azından bunu anlamalılar.
Böyle durumlarda duygusallık sahne alır. ‘Bu eziyetleri boşuna mı çektik, bu kadar arkadaşımız boşuna mı öldü’ gibi düşünceler taraftar bulabilir. İşi inada bindirenler çıkabilir. Ama tarihin akışının getirdiği noktaya itiraz edip bildiği yolda devam etmeye çalışanlar her zaman hüsrana uğramıştır. Umarım aklı selim galip gelir.
