Zamanında kendisine sunulan imkânları reddederek terörizm yoluyla ayrılıkçı bir siyaset sürdüren ve bunu gerçekleştirebileceğini sananlar, seçtikleri yolun sonuna gelmiş durumdalar. Ama bunu görmekte hâlâ zorlanıyorlar.
Bunlar ya kendini dev aynasında görüyor ya da zaman kazanıp Amerika’nın desteğini sağlayabileceği, İsrail’in yardımlarına gelebileceği boş hayallerini kuruyor. Böyle yaparak da çoğunu zorla ya da kandırarak örgüte kattıkları Kürt gençlerinin hayatlarını, gözlerini kırpmadan ateşe atıyorlar. ‘Serok’ olarak gördükleri elebaşlarının çağrısının bile bir önemi yok. Belki o da yaklaşımında samimi değil, aynı rüyayı görüyor ama bir başka rolü oynamayı seçiyor. Bunları zaman gösterecek. Ben inanıyorum ki Kürtlerin çok büyük bir bölümü bu işin bitmesinden yana tutum alacak
Olayın vahametini anlamayanlar için belirteyim, size sunulan teslim şartlarıdır. Alternatifi ise askeri harekattır. Devlet yetkilileri bunu açıktan belirtiyor. Anlamamak için tanımlayamayacağım bir halde olmak gerekir. Sanıyorlar ki ‘Doğal müttefikleri’ İsrail, onlar için Türkiye’nin karşısına çıkmayı göze alabilecek. Ya da ABD, sırf onlardan vazgeçmemek uğruna, kâğıt üzerinde de olsa müttefik olduğu, NATO’nun ikinci büyük gücüne savaş ilan edebilecek. İkisi de bunları dakkada satar. Belki sattı bile de açık etmiyorlar.
Washington’da da aklı başında insanlar var. Siz ne bakıyorsunuz Centcom komutanlığına. Onun görevden alınması bir imzaya bakar. Türkiye bir operasyona başladığında daha önce yaptıkları gibi arkalarına bile bakmadan mevzilerini terk edeceklerdir. Çok çok ‘yaptırım’ uygularlar, Türkiye zaten yıllardır buna şerbetlendi. Üstelik hem ekonomik hem askeri yönden eskisinden daha güçlü. Bunu bizzat Trump itiraf etti.
Türkiye’nin kararlılığı net. Ya teslim ya askeri müdahale. Bu son fırsat. Eğer zorla elinizde tuttuğunuz Kürt gençlerinin hayatını zerre kadar önemsiyorsanız bunu değerlendirirsiniz. Sıkıyorsa açın kapıları ‘isteyen gidip teslim olabilir biz devam ediyoruz’ deyin bakalım kaç kişi kalacak?
Öyle ‘her yer Gazze olur’ diye boru boru ötmekle olmuyor bu işler. Kim nereyi Gazze’ye çeviriyormuş, o kadar kolay mı? Yeri gelmişken Gazze’nin de sükuna kavuşması çok uzak değil, onu da bilin.
Daha önce kendileri için daha ‘onurlu’ sayılabilecek önerileri ellerinin tersiyle ittiler. Oslo tutanaklarını açıklayıp ‘çaycı masanın üzerinde unutmuş, bir gazeteci de ele geçirmiş’ dediler. Dolmabahçe toplantısından çıkıp ‘Bu tasarı barış getirecek bir yasa tasarısı değildir. Hükûmet yürüttüğü politikayla, zerre kadar umut vermiyor, barışa yaklaşmıyor.” açıklaması yaptılar, toplu dönüşleri gövde gösterisine dönüştürüp kamuoyunun sinir uçlarıyla oynayarak barış sürecini sabote ettiler, o süreci bir ayaklanma hazırlığı olarak kullanıp, ‘baraj yapılıyor’ gibisinden sudan bahanelerle ‘süreç bitmiştir’ diyerek zamanın geldiğini sanıp ülkenin bir kısmını işgale yeltendiler… Bütün bu samimiyetsizliklere rağmen hâlâ tolerans mı tanınacaktı. Şafak söktüğünde onlara gaz verenler asla ortada görünmeyecektir. Görünemeyecektir.
Şimdi gezi turları yaparak olayı çürümeye terk etmeyi düşünüyorlarsa büyük yanılgı içindeler. Öyle bir zamanları yok. Akılları varsa, ki şüpheliyim, bu son fırsatı değerlendirip ellerinin altındaki gençlerin canlarını kurtarırlar. Kendileri de gelip paşa paşa yatar, cezalarını çekerler. Siyasi kanadı da ‘her yer Gazze olur’ kof kabadayılıklarını bırakıp normal demokratik siyasete döner. Kendileri bilecek. ‘Bilemedik’ deme lüksleri yok, o zaman neler olur görecekler. Terörizmin miadı doldu.
