Sosyal medya ‘fenomen’ kaynıyor. Peki bu kelime doğru bir kullanım mı? Aslında değil. Şaşırtıcı şeyler için kullanılsa da bu tür bir anlamı yok. Fransızcadan dilimize girmiş. Türkçemizde en iyi ifade eden kelimelerin ‘olgu, kavram’ olduğunu sanıyorum.
Daha çok bir felsefe terimi ama farklı filozoflar ona farklı anlamlar yüklemiş. Platon’a göre gerçeğin bozuk kopyalarıdır. Kant ‘duyularla algılanabilen’ şeyler için kullanmıştır. Fenomenoloji okulunu kuran Edmund Husserl’e göre ise ‘nesnelerin özüdür’.
Kısacası felsefi ve etimolojik açıdan sosyal medya şarlatanlarına yakıştırılabilecek bir sözcük değil. Ama nasıl olmuşsa tutmuş ve yaygın kullanımdadır.
Sosyal medya terimini de yanlış buluyorum, sanki ana akım medya ‘sosyal’ değilmiş gibi. Hatta sosyal medya denilen internet iletişiminden daha geniş kesimlere ulaşıyor. Neyse, biz bu kullanımlar üzerinden ilerleyelim.
Bu sosyal medya, fenomenlerin egolarını tatmin hatta geçim kapısıdır. Bazıları için ise kanunsuz eylemleri ve gayri meşru gelirleri aklama aparatıdır.
Siyasi manipülasyonları ve provokasyonları tezgahlama aracıdır. Pek çok örnekleri mevcut. Düşünsenize, sırf Atatürk’e benziyor diye şahıs, sosyal medya üzerinden bin türlü soytarılıkla ‘himmet’ topluyor. Keza kara para aklama ve yasa dışı kumar eylemleri için de ne rezillikler döküldü ortaya.
Bu kişiler genellikle topluma aykırı gelen noktaları tırmalıyor. Bunlar ‘fenomen’ olma uğruna her türlü kepazeliği, şaklabanlığı ve rezilliği yapmaya yatkın insanlar oluyor genellikle. Para için striptiz yapan bile var. Ne yazık ki bu tiplerin bir sosyolojisi oluşmuş ve binlerce takipçi edinebiliyorlar. Dahası bu soytarıları sunum için davet eden üniversiteler bile var. Tabi rağbet olunca hayatta hiçbir şey olamamış tiplerin iştahı ve cüreti de tetikleniyor.
Pek çok devlet bu zararlı etkileşime karşı önlemler almaya çalışıyor. Fakat internet iletişimi kolay denetlenebilen bir mecra değil.
Bu kanallar her türlü rezilliğe ve olumsuz etkileşime alabildiğine açık. Özellikle de çocuklarımız bunlara karşı korumasız. Tek yapabileceğimiz, kendi kendini loruma.
Aslında internet etkileşiminin pek çok faydaları da var. Ne var ki istismara da müsait. Çok sıradan olacak ama ‘eğitim şart’. İnternetin zararlı etkilerinden korunma sadece velilere bırakılmamalı.
Bence artık eğitim müfredatında bir ‘internet kullanımı’ dersi olmalı ve çocuklarımıza faydalı zararlı yanları, her duyduğuna, gördüğüne inanmaması gerektiği, kendini nasıl koruyabileceği, kişiliksiz tiplerin takipçisi olmanın kötü sonuçları ilkokul düzeyinden başlayarak öğretilmeli. Çünkü topluluktan ne kadar olumlu tepki alınırsa bu fenomenlik bazı şarlatanlara daha cazip geliyor, heveslendiriyor.
