31 Mart 2024 yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), birçok büyükşehir ve ilçede önemli başarılar elde etti. Ancak aradan geçen bir yılın ardından, parti bu kayıt gücüyle kıyaslama miktarı neden yerel yönetim ve belediye hizmetleri üzerinden bir strateji izlemiyor? Muhallefet partileri, neden ilde dolaşıp ya da temel meseleleri gündeme getirmiyor? Bu sorular, Türkiye siyasetinin mevcut dinamiklerini anlamak için kritik bir önem taşıyor.
CHP Neden Yerel Yönetim Üzerinden Gündem Oluşmuyor?
CHP’nin 31 Mart’taki başarısı, ölçüde büyük vatandaşın yerel yönetimlerde değişim talebine dayanıyordu. Ancak parti bu başarıyı ulusal çapta bir iktidarı dönüştürmek yerine, daha çok ekranlardan toplanan tartışmalardan ve kamplaşma odaklı bir muhalefet tarzını benimsemiş görünüyor. Bunun temel nedeni, iktidara giden yolun zahmetli olması ve uzun bir süreç gerektirmesi olabilir. İllerin tek tek gezilmesi, yerel ekonomilerin ayrıntılarını ele alma ve seçmenle yüz yüze iletişim kurma, hem zaman hem de emek isteyen bir yöntem. CHP ve diğer muhalefet partileri, bu süreçteki gelişmeler ve iyileşme görülüyor gibi görünüyor.
Kısa süreli ekranlardan yapılan provokatif çıkışlar, seçim tabanını konsolide etmek için daha “kestirme” bir yol olarak tercih ediliyor. Ancak bu strateji, uzun yaşayan vatandaşın günlük yaşamına dokunan somut çözümler sunmakta yetersiz kalıyor. Oysa yerel yönetimlerdeki performans, iktidarın zayıf dağılımını ortaya koymak için güçlü bir araç olabilir.
“Köprülü Kavşak” ve “3+1” Üzerinden Karne Dağıtmak
Yerel yönetimin güvenliği, altyapı projeleri (örneğin köprülü kavşaklar) veya sosyal konut vaatleri (örneğin “3+1” daireler) gibi somutlar üzerinden kolayca ölçülebilir. CHP, iktidarın bu alanlarındaki eksikliklerini vurgulayarak bir “karne”yi güçlendirebilir ve bunu halka sunabilirdi. Mesela hangi ilde hangi altyapı projesi tamamlanmadı? Hangi belediyenin vaatlerini yerine getirdi ya da getirmedi? Bu tür bir yaklaşım, hem seçmene hesap verilebilirlik sunar hem de desteğinin elini güçlendirir. Ancak böyle bir strateji yerine, CHP’nin daha çok genel politik söylemlerine ve ekran tartışmalarına karıştığı görülüyor.
Vatandaş da Zahmetten Kaçıyor
Eleştiriler yalnızca muhalefete değil, aynı zamanda vatandaşa da yöneliyor. İktidarla yüz yüze iletişim kurarak somut raporlar talep etmek, vatandaş için de “zahmetli” bir yol. Bunun yerine, sosyal medya gibi bireysel “ekranlar” üzerinden şikayet etmek, daha kolay ve risksiz bir seçenek haline gelmiş durumda. Herkesin elinde bir akıllı telefon ve bir Twitter hesabı var; Ancak bu, gerçek anlamda bir çözüm üretten çok, sadece söylenmekle sınırlı kalıyor.
Çözüm: Yerel Yönetime Odaklanmak
Peki, çıkış yolu nerede? Belki de çözüm, iktidara doğrudan saldırmak yerine, yerel yönetimlerde mevcutta bulunmaktadır. Muhallefet, elindeki belediyeleri birer “model” haline getirerek, vatandaşın günlük hayatını iyileştirerek projelerle fark yaratabilir. İktidarın ulusal çaptaki söylemlerine karşı, yerel başarı hikayeleriyle yanıt vermek, hem daha etkili hem de daha inandırıcı olabilir. Örneğin, bir ilde trafik sorunu çözen bir köprülü kavşak ya da dar gelirli ailelere sunulan uygun maliyetli konutlar, seçmenin muhalefete olan güvenini sağlayabilir.
Sonuç
CHP’nin 31 Mart’ta zaferi, muhalefet için büyük bir fırsat sundu. Ancak bu fırsat, ekran gürültüsü ve kamplaşma yerine, yerel yönetimlerin performansına odaklanarak, daha kalıcı bir etki yaratabilir. Vatandaş da, sosyal medyada söylenmek yerine, yerel yönetimlerden somut taleplerde bulunarak bu süre boyunca katkı sağlamaktadır. Türkiye siyasetinde değişim, belki de Ankara’daki büyük kavgalarla değil, mahalledeki küçük ama gerçek çözümlerle başlıyor.
Sizce rakiplerinin yerel yönetim kartını daha etkili kullanabilir mi? Görüşlerinizi bildirin!
