İktidarı ve Muhalefeti buluşturan “Dikey”ilk!
Kent Feodalitesi: Burjuva
Tarihsel açıdan; Osmanlı/Bursa ilişkisi ile Cumhuriyet/İzmir ilişkisi “Karşıtlanmış” bir ilişkidir. Çünkü Bursa “Şehir” orjinli iken İzmir bir Kentleşme orjinlidir.
Fakat CHP’nin yerel iktidarını imgeleyen İzmir’in geldiği “Kentleşme Finali” ile AK Partinin yönettiği Bursa’nın kentleşme finali arasındaki aynılık/benzerlik önemli bir tartışmayı da tetiklemiştir: Burjuva akrabalığı
Burjuva “Para bende!…” diyen bir azınlığın geneli kullanma/sömürme hikayesidir. Fakat bu hikayenin bir mekan/arka planı var: Kentleşme ( Bina stoğu lobiciliği).
Daha açık ifade edelim: Bursa’nın mevcut “Kentleşme” sicili ile İzmir’in “Kentleşme” sicili arasındaki aynılık/final tablo benzeşmesi önemli bir “kozmik yerellik”e odaklanmamızı zorunlu kılıyor.
Şimdi “Kozmik yerellik”in kodlarını deşifre edelim:
1) İzmir ve Bursa’nın “Sanayileşme” kodları ve hikayesi birebir örtüşüyor. Bu şu demek: İzmir’in ve Bursa’nın mevcut durumundan sorumlu olan öncelikli adres “Sanayii Burjuvası”dır. Partiler bu “Finans lobiciliği”ne angaje/hizmetkar odaklı örgütlenmiştir. Nitekim “Sanayileşme ve İmarlaşma” haritası ortaya çıkarıldığında bu lobiciliğin hakim adresleri netleşecektir.
2) İzmir diye kümülatif/kolektivite kimlikten söz edemiyoruz. Çünkü “Göç kenti” hikayesi ve onun çıkardığı “Politik hemşehricilik” dokusu hakim/baskın. Bu durum/pozisyon alış birebir Bursa’da da var. Nitekim iki şehirde de “Politik kontenjan” ısrarla demografik ağırlığa göre dizayn edilmiştir. Bu şu demektir: Sivil adreslerin tamamı “ihale-atama-rant” üç-geninde örgütlenmeyi öncelemektedir.
3) “Getto/Varoş/Ruhsatsız yerleşim” akışı özellikle popülist yönetimin sermayesi kılınmıştır. Bu şu demektir: “Yerel yönetim” alanını mesleki-profesyonel iş edinmiş bir kuşak da oluşturdu. Bu kuşak partilerin altyapısına yuvalanınca; parti içi çekişmeler aslında “elitleşme” yerine “kayıt dışı Tarafgirlik” kültürünü besledi.
Bursa ve İzmir örnekleri aslında “İktidar” ve “Muhalefet” arasındaki farkı sıfırlayan/düzleştiren bir finalde bütünleşiyor: Burjuva hakimiyeti.
Çok ilginç olan iki şehirde de seçmen psikolojisinin “kentleşememe” krizini ısrarla “Partizan duruş” ile örtme gayretidir. Bu partizanlığı güncelleyen ise “Partinin ağabeyleri” denilen “Burjuva adayı” aktörlerin “Parti üstü ortaklıklar”ı organize edebilme kabiliyetidir.
Bu süreci deşifre edecek en önemli odak noktaların başında “Arkeoloji” çalışmaları ve arkasındaki örgütlü yapılardır. Çünkü Cumhuriyet döneminden bu yana en önemli operasyon/truva atı Arkeolojik çalışmalardır.
Nitekim “Bu100denTürkiye” müzakereleri kapsamında önümüzdeki videomuz bu Arkeoloji operasyonunu konu edecektir.
