Hazreti İlyas Peygamber;
Hazreti İlyas ve Günümüze Benzer Hâller Unutulan Hakikatin İzinde;
Tarih, yalnızca geçmişin hikâyesi değil; bugünün aynasıdır. Kur’an’da zikredilen peygamber kıssaları, sadece ibret vesikası olarak değil, çağlar boyunca sürecek evrensel mesajlar olarak bize sunulmuştur. Hayatlarından her ne kadar git gide uzaklaşsada toplum olanlara şahit oldugumuzda anlıyoruz ki kopmamalıyız Peygamberlerden.
Bu kıssalardan biri de, pek az konuşulan ama çok derin anlamlar taşıyan Hazreti İlyas (a.s.)’ın hikâyesidir.
Hazreti İlyas; azgınlaşmış, hak yoldan sapmış, putlara tapan bir topluma gönderilmiş bir nebi. Onun mücadelesi, tek başına bir inanç direnişinin ve tevhid mücadelesinin simgesidir. Yaşadığı toplumun durumu ise ne yazık ki bugünle şaşırtıcı şekilde benzerdir.
Mesela;
Hazreti İlyas’ın Toplumu: Şirk, Refah ve Aldanışı;
Kur’an-ı Kerim’de Sad Suresi’nde ve Saffat Suresi’nde, İlyas Peygamber’in kavminin Ba‘l adlı bir puta taptığı ifade edilir.
“İlyas da gönderilen peygamberlerdendi. Kavmine şöyle demişti: ‘Siz hâlâ sakınmaz mısınız? Yaratanların en hayırlısını bırakıp da Ba‘l’e mi tapıyorsunuz? Halbuki sizin Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbi olan Allah’tır.” (Saffat, 123-126)
İlyas (a.s.)’ın yaşadığı dönemde toplum, refah içindeydi. Tarım gelişmiş, bolluk vardı. Ama bu bolluk, onları şükre değil şirke, tevazuya değil kibre sürükledi. Dünyevîleşme, kalplerini kararttı. Ve en sonunda elleriyle yaptıkları putlara tapar oldular.
Bugün farklı mı sizce…?
Bugün de insanlar elleriyle yaptıkları şeylere tapıyor;
Para, teknoloji, statü, güç…
Kalplerdeki Allah sevgisinin yerini marka sevgisi, kul olmanın mahviyetini egoların hükmü aldı. Modern Ba‘l’ler hayatımızın merkezine yerleşti.
İlyas Peygamber’in kavmi Ba‘l’i ilah edinmişti; bizse belki adını değiştirdik ama özünü koruduk.
Tevhid Çağrısı ve Reddi;
Bugünün Dilsiz Şahitleri;
İlyas (a.s.) tek başına çıktı halkının karşısına. “Allah’tan başka ilah yoktur!” dedi. “Sizi ve atalarınızı yaratan yalnız O’dur!” dedi. Ama halkı onu yalanladı, dışladı.
Bugün de tevhidi savunanlar, inançsızlığın, ahlaki dejenerasyonun, çıkarcılığın ortasında susturulmak isteniyor. Hakikati dillendiren sesler ya alay ediliyor ya da yalnızlığa itiliyor.
Tıpkı Hazreti İlyas gibi.
Ama o yılmadı. Sözünü söylemekten geri durmadı. O, Allah’tan başkasına boyun eğmedi. Bugün biz de onun gibi, modern şirk düzenlerine karşı dik durmalıyız. Hakkı savunmak bazen tek başına kalmak demektir. Ama hatırlayalım: Hakikat yalnız kalabilir ama yenilmez.
Azgınlaşan Kalabalıklar;
Çoğunluk Haklı mıdır…?
İlyas Peygamber’in kavmi çoğunluktaydı. Onu küçük gördüler. “Sen kimsin ki bize nasihat ediyorsun?” dediler. Ama Allah, hakikatin ölçüsünü çoğunlukla değil, takva ile belirlemişti.
Bugün de popüler olan neyse, insanlar ona hakikat muamelesi yapıyor. Kalabalıklar yön veriyor inançlara, ahlaka, yaşam biçimlerine. Gerçeklik değil, görünürlük esas alınıyor. Bu da bir tür modern sapma değil midir?
Allah’ın Müdahalesi Helak ve Hatırlatış
İlyas’ın kavmi ilahî azapla uyarıldı. Yaşadıkları bolluk bir anda kuraklığa, nimetler felakete dönüştü. Kur’an bize bu kıssayı anlatırken, sadece “ibret alın” demiyor. Aynı zamanda “siz de bu noktaya yaklaşırsanız, aynı sonucu yaşarsınız.” diyor.
Bugün yaşanan seller, kuraklıklar, ahlaki çöküntüler, sosyal çöküşler… Bunların hepsi ilahî bir hatırlatmadır. Allah bazen kıyameti hatırlatmak için küçük kıyametler yaşatır.
İlyas Gibi Olmak Günümüzde Bir Peygamber Mirası;
Biz bugün Hazreti İlyas gibi olmalıyız.
Kalabalıklara rağmen doğruyu söyleyen,
Dünyanın putlarına karşı boyun eğmeyen,
Allah’a güvenip, yalnızlığı göze alan hakikat erleri olmalıyız.
Bugün bir İlyas’ın kavmi gibiyiz belki, ama aynı zamanda İlyas olmaya da adayız. Her müminin içinde bir İlyas duruşu gizli. Onu uyandırmak bizim elimizde.
Tarih Tekerrür Değil, Teklif Eder;
Hazreti İlyas’ın kıssası, çağlar üstü bir davet gibidir.
Bize şunu söyler;
“Putlar değişti, ama sınav aynı.
Kalabalıklar büyüdü, ama yalnızlık değişmedi.
Yollar karıştı, ama hakikat yine aynı;
La ilahe illallah…”
Bugün de hâlâ bu çağrı geçerli;
Allah’tan başka ilah yoktur.
Bugün de hala bu çagrı önemli;
Çünkü en büyük düsturdur…