Senden iz. Senden miyiz…
Vuslatın gönülleri felç bıraktığı bir zamandı. Doğumun sancısı ancak bu kadar şifa saçardı. Çünkü gönüller arzusuna, arzular aşkına, aşıklar cihana, cihan ise sevgilisine kavuşacaktı.
Hazırlıklar tüm her şeyden evvel yapılmıştı çağlar ötesinde. Sebepler aleminde nasıldır bilinmez. Ay mı desem güneş mi. Yoksa o nazlı nazlı kirpikleri okşayan huzur dolu rüzgarı mı. Tüm her şey senin için var. Sen varsan her şey var.
Hüznün gönlümüze dur emri veriyor ve tarih o anda duruyor. Ya sevincin efendim. Sevincin yüzümüzde yüzyıllar ötesini dahi sevindiriyor. Gayba merhem geçmişe derman oluyor. Çekilmez haller hatrınla sevdiğimiz oluyor.
Hışmını Uhud’dan anımsıyorum. İhtişamını Hendek’ten. Bedir’deki halinle coşuyorum etrafa. Suskunluğum Taif’teki halinden.
Her yerdeki senden bir iz var bana. Ben bu karanlık dünyanın çilesini geçiyorum senin izlerinden. Hudeybiye’de dinleniyorum hep. Hüznümde de Huzurumda da. Hudeybiye’ydi bana teslimiyeti ve sadakati hatırlatan.
Sabrımdan bir buket bıraktım Semüre ağacından. Hani seni serinleten, hani gölgesinde seni güneşten gizleyen. Gerçi yakar mıydı ki Güneş seni. Sen yeryüzünde yürürken gökyüzünde seni takip eden Bulut’un nazlı hali gibi.
Her şey adınla şekillenir.
Her şey senden sebep güzelleşir.
Her şey seninle şereflenir.
Şeref verdin efendim.
Çocukluğun ayrı güzel, gençliğin ayrı güzel, güzellik bile seninle ayrı güzel efendim.
Senden yana bakmak dünyaya. Dünyaya senin yanında bakmak. Var ile yok olmak gibi. Her şey ama her şey senin hatrın için varken. Her şeye özlemeyi yakıştırıp sabırla lezzetlendirdin.
Medine’ye gidişin ayrı çileli. Dönüşün ayrı çileli. Giderken ardında bıraktığın tüm her şeyin sabrını biz bugün isyanlarla hançerledik.
- Seni yok saydıklarında sustun, biz ise konuştukça yok olduk.
- Sana küfrettiklerinde sen güzel konuştun, biz ise daha ağır küfür eden olduk.
- Sen zorluklarda sabır ederken, biz isyan edecek sebepler arıyorduk.
- Seni üzdüklerinde Allah diyordun, biz ise Allah’ı sorgular olduk.
- Sen onlara benzemezken, biz onlara benzer olduk.
Bize bakan seni anımsamaz oldu. Sen bizimle nasıl övüneceksin efendim. Basiretsizliğimiz zalimin yanında gururla cesaret veriyor. Yaşadığımız şu nizamda her türlü kötülük artıyor. Her yanımızda Ebu Cehiller var da. Cahilliğe itiraz eden kimse yok.
Senden uzak kaldıkça huzurumuzu kaybeder olduk. Ayıp eder olduk…